baner
07 آبان

شمع درجا

روش اجرای شمع درجا

 

 1- مقدمه

در هنگام ساخت بعضی از ساختمانها و یا سازه های خاص با مشکل تراکــــم پذیری لایه های سطحی زمین مواجه می شویم، در حالی که در ژرفایی پایین تر لایه های زیرین دارای مقاومتی قابل توجه هستند. بنابــــر این نیازمند به گونه ای از پـــــی هستیم که نیـــــرو را در لایه های بالایی دریافت کند و به لایه های مقاوم پایینــــــی انتقال دهد. به این نوع از پــی شمع گویند. امروزه با پیشرفتهایی که در طراحی و ساخت سازه ها به وجود آمده، مثلاً ساخت ساختمانهای سنگیــن در مساحت کـــم و یا زیر گذرها و همچنین پلها، استفاده از فونداسیونهای شمعی بیش از پیش احساس می شود.

 انتقال بار از شمع به خاک می تواند از نوک، مقاومت اصطکاکی جداره، مقاومت خمشی یا ترکیبی از اینها صورت گیـــــــرد که بستگی به شرایطی از قبیل نوع خاک، بستر سنگی و ... دارد.

 چهار نوع مکانیزم انتقال بار از شمع به خاک عبارتند از :

 1)      مقاومت اصطکاکی جداره و انتها  

 2)      مقاومت جانبی قسمت مدفون در خاک

 3)      فقط مقاومت اصطکاکی جداره

 4)      اصطکاک منفی جداره

 شمعها از لحاظ جنس انواع مختلفی دارند( فولادی، چوبی، بتنی، مرکب) که هر کدام کاربرد خاصی دارند. انتخاب نــــــــوع شمع بستگی به نوع خاک و میزان باربری مورد نیاز دارد. یکی از انواع شمعها، شمع بتنی مسلح می باشد که خــــــود به سه دستــه شمع بتنی پیش ساخته شمع بتنی پیش ساخته پیش تنیده و شمع بتنی در جا ریز تقسیم می شود.

 شمع بتنی در جا ریز به علت مزیت هایی که نسبت به دیگر انواع شمع دارد بیشتر مورد توجه قرار می گیــــــــــرد. در این شمع معمولاً از میلگردهای طولی و عرضی استفاده می شودکه اثر مطلوبی در تحمل بارهای جانبی دارد. مقـطع شمــــع ها معمولاً ثابت است ولی گاه ممکن است برای کاربری بیشتر در قسمت تحتانی عریض شده باشد.

 برخی از انواع شمعهای درجا عبارت اند از :

  1. شمع بدون غلاف معمولی
  2. شمع خزانه ایی بدون غلاف   Franki
  3. شمع خزانه ایی غلافدار   Franki
  4. لوله بدون درز یا درز جوش
  5. شمع غلافدار   Western
  6. شمع تک لوله    Union  
  7. شمع استاندارد
  8. شمع باریک شونده پله ای Raymond

     

 شکل 1- انواع شمعهای درجاریز

 

2- هدف

 هدف از این گزارش، ارائه تکنولوژی و روش اجرای پیشنهادی این شرکت  برای شمع در جا ریز جهت دستیابی به اهداف زیر است.

    1. انتقال بار از لایه های بالایی به لایه های مقاوم زیرین جهت دستیابی به مقاومت بیشتر.
    2. جلوگیری از نشست با استفاده شمع در زیر فونداسیون.
    3. کنترل فرکانس و دامنه حرکت برای جلوگیری از پدیده تشدید.
    4. مقابله با نیـــرو های افقی در ساختمانهایی که برای نیـــروی جانبی( زلزله و باد) طراحی شده انــد به منظور  انتقال بار افقـــی از سازه به خاک.
    5. به منظور مقابله با فشار ناشی از خاک متورم شونده و مقابله با نشست ناگهانی در خاک های رمبنده.
    6. در بعضی از فونداسیونها که در زیر آب قرار دارند برای مقابله با  نیروهای رو به بالا ناشی از فشار آب (up lift).

       

      شکل 2- مراحل اجرای شمعهای درجاریز

    7. 3- مراحل اجرای شمع درجا

        3-1- احداث پلاتفرم حفاری

      پلاتفرم محلی جهت استقرار دستـــگاهها و ملزومات حفاری است که ضمن بـــــــر خورداری از استحکام و صــلبیت لازم با انجــــــــام خاکریزی و یا با استفاده از مصالح طبیعی موجود ساخته می شود. برای جلوگیــــــری از نشست خاک و به هم خوردن تراز دستـگاه و به تبع آن به وجود آمدن مشکلات بعدی لازم است سطح پلاتفرم در اندازه کمپکت ترافیـک 85 درصد متراکم گردد تــــــا دارای صلبیت کافی جهت انجام عملیات باشد.

      3-2- استقرار دستگاه حفاری

      باید توجه نمود که دستگاه دقیقاً در نقطه مورد نظر قرار گیرد. بدین منظور نقاط علامت گذاری می شوند. همچنین استـــــقرار دستگاه نباید به گونه ای باشــــد که به شمعهایی که تازه اجرا شده اند و هنوز به مقاومت کافی نرسیده اند فشار بیش از حد وارد گردد. در ضمن کنترل تراز که محدود به تـــــراز نمودن شاسی نسبت به پلاتفرم، تراز نمودن روتاری نسبت به جرثقیل، قائم بودن کلی روتاری و در نهایت شاقول بودن مــته حفاری نسبت به نقطه حفاری می باشد باید انجام گیرد. در صورتی که شاسی نسبت به پلاتفرم در حالـت تراز قرار نداشت با ریخــــــــتن خاک در زیر دستگاه باید آنرا تراز نمود.

       شکل 3- استقرار دستگاه حفاری شمع درجا

      3-3- استفاده از بنتونیت در حفاری

      هنگامی که به حفاری در عمق زیاد در خاکی ناپایدار نیاز است استفاده از کیسینگ سرتاسری یک عملیات زمان بر است.بدیـن منظور برای جلوگیری از ریزش دیواره از دوغاب بنتـــونیت می توان استفاده کرد. بنتونیت نوعی رس ریز دانه است که حداقل 85 درصد رس مونت موریلونیت (Montmorillonite) داشته باشد و جـــــزء مایعات تیکسوتروپ می باشد. هنگامی کـه بنتونیت به آب اضافه می شود با به هم زدن یا فوران شدید آب ذرات به گونه ای ریز در آب آمیخته می شود که با چشم دیده نمی شود. بعد از گذشت 24 ساعت ذرات بنتونیت در آب شکفته شده و در آب به صورت ژل در می آید.

      وجود بنتونیت در گل حفاری نه تنها موجب افزایش فشارهیدرواستاتیکی گل می شود ،بلکه باعث کاهش به هــدر رفتن آب از گل حفاری نیز می شود. هنگامی که پارامترهای موثر در پایـداری خاک (ضریب چسبندگی  و ضریب اصطکـاک داخلی ) کم یا سطح آب زیرزمیـنی بالا باشد استفاده از گــل حفاری اجتناب نـــــاپذیر اسـت. چاه­هــایی که به وسیــله گل حفاری پر می شود پـــــایداری به مراتب بیشتری دارند و ریزش در آنها کمتر از ریزش در چـــاه­های دیگر است.

      روش کار بدین صورت است که گل حفاری در مسیر حرکــت تحت فشار خود در چاه با نفـــوذ به دیواره یک لایه بر دیواره  ایجاد می کند (کیــک بنتونیت) که آن از توسعه خلل و فرج دیواره در اثر ورود آب جلوگیــری می کند. همچنین مانع از نفوذ آب خواهد شد. و از طرف دیگر با افزایـــش حجم و اعمال فشار هیدرواستاتیــک بر روی جداره مانع ریزش دیـــواره می گــردد. مزیــت دیگر گل حفــاری معلق نمودن ذراتی است که در اثر عملیـــات حفاری ایجاد شده اند . وزن مخـصوص گل حفاری متناسب با سستی جـداره تعیین می گردد. اما نباید به گونه ای باشد که سیالیت گل از بین رود یا پمــپ دستگاه قــادر به پمپاژ آن نباشد.

      قبل از عملیات برای سنجش گرانروی گل حفاری از آزمایش قیف مارش استفاده می گردد . در این روش باید گل حفاری مورد آزمایش را کاملا" به هم زد و بعد از گذشت 24 ساعت داخل قیف با ظرفیت 1500 سانتیمتر مکعب ریخت ، قبـــــل از ریختن گل حفاری به داخل قیف باریکه قیف توسط انگشت مسدود می شود. سپس با ثبت زمان اجازه داده می شـود کــــه حدود 66% از این گل حفاری (در آزمایشات کارگاهی حدود 1 لیتر) از قسمت باریـــــــکه خارج گردد. مــــــدت زمان لازم برای این کار را یادداشت می کنیم. این زمان گرانوری گل حفاری بر حسب ثانیه خواهد بود.قبل از آزمایش انواع گل می توان قیــف را برای آزمایش با آب به گرانروی مشخص 26 ثانیه تنظیم کرد. این آزمــایش  باید حداقل یک بار در روز انجام پذیرد.

3-3-1روش تهیه دوغاب بنتونیت

جهت تهیه دوغاب بنتونیت ابتدا آب به مقدار لازم در داخل مالاکسور پر شده و سپس همزمان با میکس بنتونـــــیت بــه آن اضافه می شود. میزان آب مورد استفاده توسط آزمایشگاه تعیین می گردد . چگالی مخلوط ساختـــــه شده باید بین حدوداً 05/1 تا 12/1 گــــــــرم بر سانتیمتر مکعب باشد ویسکوزیته تعیین شده توسط قیف مارش حداقل 36 و حداکثر 42 ثانیه باشد . دوغاب ساخته شده پس از گذشت 24 ساعت باید دارای کمترین جداشدگی آب از مخلوط باشد(حداکـــــــثر 10% ارتفـــاع دوغاب قابل قبول است).

استفاده از بهترین نوع بنتونیت جهت دستیابی به خواص فوق اجتناب ناپذیر می باشد. همچنــین لازم است بنــــــتونیت در میکسرهایی با حداقل 1400 و حداکثر 2400 دور در دقیقه مخلوط گردد و بایستی آب با دبی 400 لیتر در دقیقه در محــــــل مالاکسور تهیه شود. در زمینهای سولفاته به لحاظ خنثی نمودن یون مثبت بی کربنات سدیم افزوده می شود.

در مواردی که:

-        ساختار زمین دانه درشت غیر چسبنده باشد.

-        وجود بولدر و سنگ ریشه دار باعث انحراف ترپان یا باکت از مسیر حفاری می گردد.

-        ساختار زمین با وجود ریز دانه بودن غیر متراکم و دارای چسبندگی کم باشد.(ماسه بادی ، مارن روان و غیره)

اجرای عملیات با استفاده از دوغاب بنتونیت امکان پذیر نبوده و باید روشهای زیر را به کار برد:

  1. روش اول- استفاده از دوغاب سیمان همراه با ماسه (دوغاب سیمان 400 کیلوگرم در متر مکعب - مـــــــاسه 500 کیلوگـــرم در متر مکعب) . این دوغاب به محیط ریزشی اضافه شده و بعد از گذشت زمان گیـــرش اولیــــه سیمان (حدودا" 30 دقیقه) حفــــــــــــاری ادامه می یابد. مزیت این روش افزایش سرعت حفاری است.
  2. روش دوم- بتن مگر با مصالح ریز دانه و عیار 70 تا100 کیلوگرم در متر مکعب به محیط ریــزشی اضـــــــافه می شود بــــــا توجه به علت استفاده از بتن مگر (جلوگیری از انحراف یا ریزش و کاهش هزینه) بعد از گذشت 4 تا 10 ساعت حفاری مجدداً شروع می­گردد.
  3. روش سوم- با جاگذاری کیسینگ تا عبور از لایه ریزشی یا در تمام طول شمع ،از ریزش دیواره جلوگیری می شود.   

3-3-2-مخازن ساخت دوغاب بنتونیت:

این مخزن برابر استانداردهای رایج حفاری به صورت مخازن استاندارد قابل حمل و نقل هستند . حجـــــــم حوضچه دوغاب بنتونیت باید به مقداری باشد که توانایی تامین گل حفاری مورد نیاز برای دستگاههای در حال حفــــــــــــاری را داشتـه باشد. کلیه اتصالات و پمپ های لازم جهت ساخت و عمل آوری بنتونیت در درون و بر روی این مخـــــــازن تعبیه شــــده است. با توجه به شرایط حاکم در کارگاهها و اجتناب از استفاده مستمر از پمپ، حتی المقدور سعــی می شود که انتقــــــال دوغاب بنتونیت به داخل چاههای حفاری شده به صورت ثقلی انجام شود.

 ساخت تاسیسات گل حفاری با شرایطی که ذکر شده می بایست دارای مشخصات ذیل باشد:

حوضچه ساخــت گل حفاری به ابعاد .........*............*............ متـر از بلوک بتنــی ساخته شده و در فواصلی در پشت دیــــــــوار جهت پایدار نمودن آن در مقابــل فشار هیدرواستاتیــک گل حفاری می بایست با بلــوک بتنی به صـــورت پشت بنــــد تقویــت شده و پس از احداث با ریختن مصالح در پشت دیواره از تخریب آن ممانعت شود. سطح داخلی حوضچـــــه ساخت بنتونیت می بایست دارای یک لایه پلاستر سیمان بوده و ترجیحاً بهتر است که جــــــــــدار داخـــلی آن جهت جلوگیری از نشت آب قیراندود گردد.

  1. حوضچه عمل آوری گل حفاری به همان ابعاد و مشخصات حوضچه ساخت در مجاورت آن به گونـــــه ای احــــــــــداث می گردد که محتویات حوضچه ساخت گل حفاری ، به صورت ثقلی به وسیله یک لوله گالــــوانیزه 6 اینچ دارای شیـــــــــر فلکه در حوضچه عمل آوری تخلیه می گردد.
  2. در مجاورت حوضچه ساخت گل حفاری ، می بایست یک سکو با ابعاد کافی جهت تخلیــــه کیسه های بنــــتونیت و دپوی آن در مجاورت محل استقرار مالاکسور احداث گردد . حوضچه ساخت گل حفاری می بـــــایست در محلی احـــداث گردد که امکان دسترسی راحت تریلی حامل کیسه های بنتونیت به مجاورت آن فراهم باشد.
  3. بنتونیت ساخته شده و عمل آوری شده می بایست به وسیله لوله 6 اینچ  که در کف حوضچه عمـــــل آوری تعبــیه شده است با پمپ به محل حفاری شمع هدایت گردد.
  4. 3-4- حفاری شمع

3-4-1- مراحل حفاری شمع به وسیله باکت

 با قرار دادن باکت در محل حفاری شمع و چرخش باکت، حفاری آغاز می گردد تا هنگامی که باکت پـــر شود. بعد از پر شدن باکت از محل حفاری خارج و سپس تخلیه می­شود. این عملیات تا رسیدن به عمق مطلوب تکرار می یابد. در طول عملیات گلهای حاصل از حفاری مرتباً از روی سطح پــــــلاتفرم برداشته و به فاصله 50 متر از محل حفاری منتقل می گردد. باید توجه نمود حفاری تا رسیدن به لایه مـقاوم صورت گیرد زیرا با اضافه حفاری ممکن است با عبور از لایه مقاوم به لایه ای با مقاومت کمتر رسید. همچنین برای اجتناب از تغییر مسیر حفاری که به علت برخورد با لایه سخت بوجود می آید باید اطمینان لازم از شاقولـــی بودن محور چاه در حین عملیات حاصل گردد.

 3-4-2-کیسینگ گذاری

به منظور جلوگیری از ریزش خاک در حین عملیات حفاری که معمولاً در لایه های ابتـــدایی خاک و به دلیل نــــــداشتن مقاومـت برشی کافی خاک اتفاق می افتد از کیسینگ (غلاف) استفاده می گردد. کیسینگ همچنین مانع تــــــراوش آ بهای زیـرزمینی به داخــل چاه می­گردد. اگر خاک بسیار سست باشد نیاز به کوبیدن کیسینگ وجود دارد که این امــر با استفاده از چــــکش شمع کوب انجـــــــــام می گیرد و اگر خاک مقاومت برشی کافی را داشته باشد تا نقطه مورد نظر حفـــــــاری سپس عملیات کیسینگ گــــــــــذاری صورت می گیرد . ادامه حفاری از داخل کیسینگ انجام می شود.

 شکل 4- عملیات کیسینگ گذاری

 

 3-5- آرماتور گذاری و نصب قفس

 برای شمع هایی که تحت فشار خالص قرار گرفته اند آرماتور گذاری تنها باید تا 2 متر پایینتر از کیسـینگ صورت گیرد تا از هر گونه حرکت بتن به سمت بالا در هنگام خارج کردن کیسینگ ممانعت گردد. شمع هایی که تحت کشش و یا نیروهای جانبی ویا نیروهای خارج از محور قرار می گیرند به علت ضعف بتن در کشــــش نیازمند آرماتور برای مواجه شدن با این نیروها هستند. قفس های ساختـــه شده باید مقاومت کافی در برابر اعوجاج و یا جابه جایی را داشته باشند و تراکم آرماتورها نباید به گونه ایی باشد که بتن تازه نتواند بین آنها جاری شود.اصولا"در شمعهایی که احتمال دارد تحـت اثر نیروی کششی یا خمشی و یا تنش برشی قرار گیرد باید از آرماتورهای طولی و عرضی استفاده کرد. معمــــــولاً قطر میلگردهای طولی بین 16 تا 32 میلیمتر و قطر میلگردهای عرضی بین 8 تا 16 میلیمتر اســت. میلگردهای عرضی به دو صورت تنــگ و مارپیچ (spiral) قــابل اجرا هستند. میلگرد عرضی به صورت  مارپیچ دارای باربری بیشتری هستنـــد ولی اجرای آن نسبتاً سخت تر است.

قفــــــسهـــای ساخته شده با استفاده از جرثقیـــــــل به نزدیکی محل اجرای شمع انتقال می یابد. با توجــه به محدودیت طول یک آرمــــــاتور و مشکلات اجرایی برای قفس های بلند نیاز به اتصال قفس ها می باشد. اتصــال قفس ها باید به گونـــــــــه ای باشـد که انتقال نیرو از قفس بالایی به قفس پایینی به خوبی ممکن باشد. بدین منظور لازم است طول هم پوشانی کافی منظور گردد.

روش اجرا بدین صورت است که با مکانیزمی یک قفس را در دهانه چاه نگه داشته و در ادامه برای اورلب کردن (overlab) انتهای قفس نگه داشته شده را با تیفـــور جمع و با سیم  آرمــــــاتور بندی بسته نگه می دارند. قفس جدیدی  بالای     قفس قبلی قرار داده شده سیم آرماتور بندی بریده می شود و دو قفس با یکدیگر بـــــرخورد می کنـند. تمام نقاط برخوردهای دو قفس را با سیم آرماتوربندی و یا گیـــــره می بندند.  علاوه بر روش فوق می توان برای اتصال دو قفس از جوش قوس الکتریکی  استفاده کرد.

 شکل 5- آرماتور گذاری و نصب قفس

 

 3-5-1- نکاتی در مورد قفسه آرماتور

-        برای ایجاد محور یکسان برای چاه و قفس باید لقمه هایی بین قفسه آرماتور و جداره چاه حایل شود (spacer) زیرا در صورت یکسان نبودن محور چاه و قفس ، پوشش بتنی کافـی در یک طرف به وجود نمی آید و شمع کـــارایی خود را از دست می دهد بنابراین استفاده از این اسپیسر ها (spacer)  اجباری است. در هر مقطع باید حداقل سه لقمه به کار برده شود.

-        برای مقابله با بالا آمدن قفسه آرماتور در اثر نیروی غوطه وری ایجاد به وسیله بتن تازه تعدادی از آرماتورها خم گشته و به یکدیگر متصل شده و به اصطلاح سبد به وجود می آید . قسمت های خم میلگردها باید چنان به یکــدیگر متصل شوند کـــه بخش مرکزی مقطع مسدود نشده و حداقل فاصله آزاد بین میلگردها رعایت گردد.

-        اگر طول آرماتور انتظار قفس فوقانی از حدی بیشتر گردد ناچار لوله ترمی  باید در بالا نگه داشته شود که این امر بـــاعث ایجاد مشکلاتی در بتن ریزی می شود.

-        به علت رعایت حداقل پوشش بتن بین قفسه و کف چاه نباید قفسه آرماتور با کف چاه تماس داشته باشد(قفسه باید در دهانه چاه نگه داشته شود).

3-6- لوله گذاری و بتن ریزی 

مهمترین مسئله در بتن ریزی کاهش طول لوله ترمی (treme pipe) به گونـه­ای است که به جز مرحله ابتدایی بتن ریزی لوله ترمی حداقل به مقدار 2 متر در داخل بتن مستغرق باشد. در غیر این صورت امکان دو ترکه شدن بتن ریزی و قرار گرفتن دوغاب حفاری در بین دو بخش وجودخواهد داشت و شمع کارایی خــــــــود را از دست می دهد. روش اجرا بدین صورت است که ابتدا یک لوله با جرثقیل بلند شده سپس بـــا جک در دهانه چاه کنترل می گردد. سپس لوله بعدی به محل آورده می شود و اقدام به پیـچ کردن لوله دوم به لـــــــوله اول می شود. این عملیات تا رسیدن به عمق مطلوب ادامه می یابد. به منظور جلوگیری از چسبیدن لوله ترمی به انتهای چـــاه، یک آرماتور به انتهای لوله بسته می شود. همچنین نقاط اتصال دو لوله، قبل از عملیات با گریس آماده می شود. قیف بر روی لوله تــرمی اول بسته می شود و عملیات بتن ریزی با تراک میکسر شروع می شود.

بتن ریزی به روش ثقلی صورت می گیرد. یک شبکه فلزی بر روی قیف تعبیه می گردد تا از ورود ذرات درشت بتن به داخـــل لوله ترمی که موجب گرفتن لوله  و اخلال در کار  میشود جلوگیری گردد.

 شکل 6- عملیات لوله­ گذاری و بتن ریزی

 

  بتن ریزی با استفاده از لوله ترمی به دو روش تر و خشک امکان پذیر است. در روش تر به منظور جدا نمودن بتن و گل حفاری توپی در داخل لوله ترمی گذاشته می شود و با ریختن بتن در داخل لوله ترمی توپ مانع از اختلاط بتن با گل حفاری میشود. در روش خشک انتهای لوله ترمی با در پوشی بسته می شود تا گل حفاری به داخل لوله وارد نگردد.

میزان بتن ریزی نباید کمتر از 20 متر مکعب در ساعت باشد حــداکثر فاصله زمانی مابین اتمام تخلیه بتن هر تراک میکسر با شروع تخلیه بتن تراک میکسر بعدی نباید بیش از 15 دقیقه طول بکشد و تا حد امکان از قطع بتن ریزی در کار جلوگیری کرد ، اما در صورتیکه مجبور به این کار شدیم باید  آرماتورهای دوخت را عمود بر سطح بتن تعبیه کرد به گونه ایی که  نصف آن در داخل بتن قبلی و نصف آن در خارج از بتن به منظور  درگیر شدن با بتن جدید قرار گیرد . باید توجه کرد سطح بتن عمود برامتداد شاقولی باشد.

جهت جلوگیری از نفوذ دوغاب و لجن درچاه به داخل لوله حین بتن ریزی ضمن استفاده از رزوه های مخروطی مـــــــابین قطعات لوله ترمی از گریس به مقدار کافی جهت آب بندی موقت استفاده می شود. عملیات بتن ریزی تا خارج شدن کامــــل لجن ها و بتن کثیف(بتن آلوده به بنتونیت)ادامه می یابد.

زمان خاتمه حفاری تا شروع بتن ریزی نباید بیش از 6 ساعت به طول انجامد . در صورتی که این مدت بنا به دلایلی بیشتر شد به دلیل رسوب مواد معلق  و یا ریزش جداره ممکن است مواد آلوده در ته چاه جمع  شود که باید قبل از شروع بتن ریزی با تجهیزات مناسب تخلیه گردد.

باید نهایت تلاش به عمل آید که بتن مصرفی از هر لحاظ دارای کیفیت مطلوب باشد. بدین منظور باید:

-        سیمان مصالح سنگی و مواد افزودنی متناسب با شرایط آب و خاک انتخاب شوند.

-        خمیر سیمان کیفیت مطلوب داشته باشد.

-        مصالح سنگی موقعی دارای کیفیت مناسب هستند که نوع و شکل دانه ها سالم باشند دانه بندی مناسب و یکنــواخت باشد.

-        برای بتن باید اختلاط بتن به نحو مطلوب صورت گیرد به طوریکه بتن کارایی لازم را داشته باشد و به دقت حمــــــل شود و دقت شود بتن آب نیاندازد. همچنین باید توجه کرد که اسلامپ نامناسب باعث بروز مشکلات زیادی می شود.

3- 7- خارج کردن کیسینگ:

آخرین مرحله از عملیات حفاری خارج کردن کیسینگ از شمع است. این امر باید به گونه ای صورت گیرد که امکان جابجایی بتن تازه با خاک وجود نداشته باشد. در صورتی که امکان جابجایی کیسینگ ضمن بتن ریزی وجود داشته باشد بهتر است بدین کار اقـدام نمود. پس از اتمام بتن ریزی سطح روی بتن تا هفت روز خیس نگه داشته می شود و نگهداری های لازم صورت می گیرد.

 شکل 7- وضعیت شمعهای درجا بعد از خارج کردن کیسینگ

 

  4- ماشین آلات، انجام تعمیرات و ساخت تجهیزات

 4-1- مته­ های حفاری

بسته به نوع عملیات حفاری و جنس خاک ازمته های حفاری متفاوتی استفاده میشود. مته های حفاری دارای انواع باکت، اوگر  و تراپان  است که در ذیل به شرح هرکدام میپردازیم :

  4-1-1-  باکتهای حفاری (Bucket)

باکتها دارای بیشترین کاربرد در حفاری هستند و بسته به نوع خاک یکی از انواع زیر استفاده می شود:

  1. باکت معمولی :  دارای  کاربرد حفاری در  خاک های درشت دانه با چسبندگی پایین و همچنین خاکهای آبکی اســت.
  2. باکت با کاربرد حفاری در لایه های سنگی (Rock Bucket) : مناسب برای شکستن لایه های سنگی نرم ، نسبـتاً نــــــــرم و نسبتاً سخت است.
  3. باکت با کاربرد نمونه برداری (core bucket) :  دارای قابلیت شکستن لایه سنگی می باشد همچنین از این نوع باکــت برای نمونه برداری  حهت آزمایش در حین حفــــــاری استفاده می شود.
  4. باکت زنگوله ایی(belling bucket): این نوع باکت برای افزایش مقطع قسمتهای تحتانی در شمع های خزانه ای مناسب است.

    شکل 8- نمونه­ای از باکت برای عملیات حفاری شمع درجا

       4-1-2- مته حلزونی یا  اوگر (Auger) :

    هنگام برخورد با لایه های با مقاومت بالا  باکت معمولی کارایی لازم را نداشته و با برخورد به لایه سخت بازشده و خاکــــهای جمع شده در همان داخل چاه حفاری تخلیه میگردد. در چنین مواقعی استفاده از اوگر توصیه می گردد.

    اوگرها برای حفاری در خاک های چسبنده (رس) و لایه های سنگی مناســب هستند. اوگـــر ها انواع مختلفی دارند که از آنها میــتوان به اوگر با کاربرد حفاری در خاک ریز دانه اوگـــر با کاربرد حفاری در لایه سنگی و اوگر پیوستـــه CFA (continuously flight auger) نام برد. تخلیه اوگر با حـــــــرکت معکـــوس مته اوگر انجام می گیرد.

    4-1-3- ترپان حفاری:

    در صورت برخورد با لایه های سیمانه شده و سخت، همچین برخورد با قطعات درشت از ترپان  استفاده می گـردد. در ایـــــن مرحله از کار لایه های مذکور توسط ترپان خرد شده و سپس توسط باکت حفاری ادامه می یابد. ترپان تحت اثــــر وزن خود این لایه ها را خرد می کند. لازم به ذکر است ترپان در لایه های سنگی با ساختار ماسه­ای مانند مادستون و کنگلومرا و بولدر استفاده می گردد. ترپان دارای انواع موشکی، مدادی و کتابی است.

    4-2- انجام تعمیرات و ساخت تجهیزات:

    استهلاک و خرابی دستگاهها و نیاز به تعمیر یا جایگزینی قطعات باعث کاهش راندمان عملیات اجرایی می گردد به منظور جلوگیری از  این امر شرکت اسپاد تحکیم بنا اقدام به راه اندازی کارگاه ساخت و تعمیرات تجهیزات نموده است. این کارگاه با شروع عملیات اجرایی شمع درجا، پشتیبانی لازم را انجام داده و با جایگزینی تجهیزات سالم توقف یا کاهش راندمان را به حداقل زمان ممکن می رساند. این بخش تمهیدات لازم جهت ساخت تجهیزات شامل موتور جوش، دستگاه برش ورق و دریل ستونی را فراهم نموده و تأثیر زیادی در افزایش سرعت اجرای عملیات می گذارد.


دریافت ادامه مطلب از طریق لینک دانلود:   Drilled-shaft-spaad.co.pdf [حجم: 1.86 مگابایت] ( تعداد دانلود: 401)